رنو

پس از آنکه لوئی رنو در سال ۱۸۹۹ اولین پروتوتایپ خودروی خود را در انبار خانه‌اش در بیلانکور فرانسه ساخت، به همراه برادرانش مارسل و فرناند تصمیم گرفتند شرکت «رنو» را تأسیس کنند. ایده‌ی اصلی لوئی فراتر از ساخت یک وسیله نقلیه ساده بود؛ او می‌خواست مشکلات فنی و ناکارآمدی خودروهای آن زمان را حل کند. نخستین خودروی این شرکت که به «وواتور» (Voiturette) معروف شد، از قرار دادن یک پیشرانه تک‌سیلندر «دی‌دیون-بوتون» (De Dion-Bouton) روی یک شاسی لوله‌ای سبک تشکیل شده بود. نوآوری کلیدی لوئی در این خودرو، اختراع «گیربکس با درایو مستقیم» (Direct Drive) بود؛ او توانست سیستم‌های پیچیده، پرسروصدا و پرهزینه زنجیری یا تسمه‌ای آن دوران را با یک سیستم انتقال قدرت کارآمد جایگزین کند. این حرکت فنی جسورانه، رنو را از همان آغاز به عنوان یک برند «مهندسی‌محور» در تاریخ صنعت خودرو تثبیت کرد.